چون خریداران بسی بر خاستند      

پنج ره همسنگ مشکش خواستند

زان زنی پیری به خون آغشته بود    
ریسمانی چند در هم رشـــــته بود
در میان جمع آمد در خروش       

گفت ای دلال کنــــــعانی فـروش

ز آرزوی این پسر سرگشته ام                    

ده کلافه ریســــمانش رشــــــته ام

این زمن بستان و با من بیع کن   

دست در دست منش نه بی سـخن

خنده آمد مرد را گفت ای سلیم  
نیــــست در خورد تو این در یـتیم

هست صد گنجش بها در انجمن  
نه تو و نه ریســمانت ای پیر زن

پیر زن گفتا که دانســـــــتم یقین

کاین پــسر را کس بـنفروشد بدین

لیک اینم بس که چه دشمن چه دوست

گوید این زن از خریداران اوست !

عطار

در آن ظلمت و شرجی

که ماهتاب نیم جان خسته از فراق را

بی مستی از رقص بر سینه خلیج

به خاک دلمرده ساحل خنیا می بخشید

و خورشید بر سفره آشتی با خاک

بوی سهک صید میگو را

 به دست باد

به چله قلب الاسد هدیه می داد

تپه پیر حسود بر گیسوانت

چرا تیر آرش را به قافیه شعر من نشانه رفته بود؟

آیا نخل کهنسال

با کمری خمیده

که خمیازه را با سینه ای تنگ

بر تاره های نارسش سایه می افکند

باز هم می خواست دشمن را به میهمانی سرخی لبهایت ترانه خوان کند؟

اما من

براستی

آسمان را در  تصویر حوض پر از ماهی

به صورتت نظاره خواهم کرد.

لطفا ابتدا نظرتون رو راجع به این شعر بنویسید و بعد ادامه مطلب رو بخونید

----------------------------------------------------------------------------------------------

همیشه وقتی یک شعر رو می خوندم و هیچ چیزی ازش درک نمی کردم و می دیدم که خیلی ها نظرات آنچنانی در موردش دارند و یا این چنین شعرهایی رو با ذوق و شوق و تعصب خاصی می خونند ، احساس می کردم که خیلی خنگم. یه وقت تصمیم گرفتم کتاب های هم اتاقیم که همیشه از این شعرها می خوند رو بردارم و بخونم. از این شعرهای مربع و مستطیل و گرد و قلقلی و سرخ و سفید و آبی زیاد تو بساطش پیدا می شد. شروع کردم به خوندن اما هیچ حالیم نشد که نشد. بعدش فکر کردم که این هنر شاعره که جوری شعر بگه که کسی حالیش نشه و هنر خواننده هم اینه هر برداشتی از شعر بکنه.

تو پست های قبلی شعری از کارو گذاشته بودم که دوست عزیزم محمد(شیپور) کامنت طنزگونه ای نوشته بود که یه خورده به فکر وادارم کرد. با خودم گفتم نکنه که این نام شاعر هست که به شعر معنی می بخشه و یا شاید هم اینکه ما خودمون رو اسیر سبک کردیم و با پس و پیش کردن چند تا کلمه سبک شعری می سازیم و مجبور می شیم براش یه معنی هم بتراشیم. درست مثل کسانی که در شب شعرها اراجیف به خورد ملت می دن و ملت هم هر چه کمتر چیزی ازش بفهمن بیشتر براش دست می زنند و همیشه هم جزء اشعار برتر انتخاب می شن.

 دیشب نشستم و یک شعر کاملا بی معنی و مزخرف که فقط بازی با کلمات بود نوشتم و با خودم گفتم که این شعر رو بذارم تو وبلاگم ببینم نظر ملت چیه.  شاید اگه این شعر بی معنی توی یه وبلاگ ادبیاتی که مشتریان خاص خودش داره گذاشته می شد کلی هم به به و چه چه داشت. و حالا سوال من اینه که اگه زیر این شعر نام یه شاعر مشهور نوشته می شد آیا نظرات شما فرق می کرد یا نه؟

سلام

فقط همین

۱- از وقتی سفره اتاق پاره شده میزان مطالعه روزنامه مون سه وعده افزایش پیدا کرده
۲- نامه شوراهای شهر دیر به رییس جمهور. آخه چه فرقی می کنه که پارس شمالی تو خورموج باشه و هیچیش به ما نرسه یا تو دیر باشه و هیچیش به ما نرسه
۳- سرما خوردم حوصله ندارم.
۴-

از مـحنــت ايـام بـجان آمده ايــم
حسرتكش جاه اين و آن آمده ايـم
دولت به خران داده و حشمت به سگان
پـس ما به تماشاي جهـان آمده ايم
(محمود جلال الدین پاشا)

خودوفز

كارو

پ ن : به همت بروبچ دير سايت خبري دير هم راه افتاد

ابریمو هستم
عرض ادب و احترام بنده رو در سال ۸۵ پذیرا باشید
سال نو هم بعد از مدتی تاخیر مبارک
اینترنت پر سرعت و بدون فیلتر و پروکسی داشتیم جو گیر شدیم گفتیم آپدیت کنیم

۱- وبلاگ ایران شناخت توسط یکی از دوستانم ساخته شده که اطلاعات تخصصی راجع به ایران شناسی اون تو درج می کنه. یه نگاهی بندازین.
۲- وقتی آدم تو دنیای حقیقی دغدغه ای نداشته باشه کمتر سراغ دنیای مجازی می آد.
۳- با آروزی سلامتی برای همه شما